పేద పిల్లల మాయా పీచుమిఠాయి Episode 151 |Telugu Stories | Telugu Kathalu | Banana Dreams TV Telugu

వాయిస్ : ఇందిరమ్మ కాలనీలో కీర్తి, బాలు అనే ఇద్దరు పేదపిల్లలు వుండేవాళ్ళు. వాళ్ళు పీచు మిఠాయి అమ్ముకుంటూ జీవనాన్ని సాగించేవాళ్ళు. అలా ఉండగా ఒక రోజు ఆకలితో అల్లాడిపోతున్న కీర్తిని చూసిన బాలు…

బాలు : అక్క నా దగ్గర ఇరవై రూపాయలు ఉన్నాయి. వీటితో తినడానికి ఏమైనా తీసుకొస్తానక్క!

వాయిస్ : తమ్ముడు బాలు మాటలు విన్న కీర్తి…

కీర్తి : తమ్ముడు మన దగ్గర ఆ ఇరవై రూపాయలైన ఉండనివ్వు. ఎలాగో పీచు మిఠాయిలు అమ్ముడు పోవడం లేదు కదా! ఈ రోజుకి పీచు మిఠాయిలు తిని, నీళ్ళు తాగి పడుకుంటానులే తమ్ముడు!

బాలు : ఎంటక్క నువ్వు…మనం ఉదయం మన పీచు మిఠాయిలు ఎక్కువగా అమ్ముడు పోవాలని గుడికి వెళ్ళినప్పుడు.. అక్కడ పంతులు గారు..పిల్లలు ఇది మిగిలిన ప్రసాదం తినేసేయండి. మీలాంటి పేద పిల్లల ఆకలి తీరితే ఆ దేవుడు సంతోష పడతాడని చెప్పి ఇచ్చిన ప్రసాదం..ఇప్పుడు మొత్తం నాకే పెట్టేశావు. నువ్వేమో ఆకలితో పడుకుంటున్నావు. ఈ తమ్ముడి ఆకలి గురించి ఆలోచించావు కానీ నీకు కడుపు ఉందని, దానికి ఆకలవుతుందని ఎందుకు ఆలోచన చేయలేదక్కా! ఇదేం బాగాలేదక్కా!

కీర్తి : రేయ్ బాలు నాకు ఆకలితో కడుపును కాల్చుకోవడం చిన్నప్పటి నుండి అలవాటైపోయిందిరా! నా ఆకలి గురించి నువ్వేమి అంతగా బాధపడకు తమ్ముడు. 

బాలు : అక్క..ఇప్పుడు నువ్వు ఏమి చెప్పిన నేను వినను. నేను బయటికి వెళ్లి   నీకు తినడానికి ఏమైనా తెస్తాను. రేపటి గురించి దేవుడు చూసుకుంటాడు. ఇప్పుడు నువ్వు ఆకలితో పడుకోవడం నాకిష్టం లేదు. ఇప్పుడు మనం ఈ క్షణం నీ ఆకలి తీర్చుకోవాలి!

కీర్తి : తమ్ముడు.. ఈ రాత్రిపూట ఎక్కడికని వెళ్లి ఏమి తీసుకొస్తావు చెప్పు! నువ్వింకా చిన్న పిల్లాడివి! పగటి పూటనే వెళ్ళిన దారిని మర్చిపోతావు. ఇప్పుడు ఎక్కడెక్కడ తిరుగుతావు. నిన్ను వెతుక్కుంటూ నేను ఎక్కెడెక్కడ తిరగాలి.

బాలు : లేదక్క! ఇప్పుడు నాకు తెలివి వచ్చింది. చూడు..నేనేల్లి నీకు తినడానికి ఏమైనా తీసుకొస్తాను. నువ్వు ఇంట్లోనే ఉండు.

కీర్తి : వద్దు తమ్ముడు..నువ్వు ఈ మధ్య నా మాట అసలు వినడం లేదు.

బాలు : ఇప్పుడు నేను నీకు తమ్ముడిని కాదు.. నీ అక్కలి తీర్చే అమ్మని! బిడ్డ ఆకలి కడుపుతో పడుకుంటానంటే తల్లి చూస్తూ ఊరుకుంటుందా చెప్పు! 

వాయిస్ : అని బాలు, కీర్తి ఎంత చెప్పిన వినకుండా ఆ రాత్రిపూట బయటకు వెళ్తాడు బాలు. కీర్తి గుమ్మం దగ్గరే నిలబడి చూస్తూ ఉంటుంది. పావుగంట గడిచిన తరువాత బాలు కీర్తి కోసం రొట్టెలు తీసుకొచ్చాడు.     

బాలు : అక్క ఇదిగో.. నీకు ఇష్టమైనా రొట్టెలు తెచ్చాను తినక్క!

కీర్తి : నాకేమి ఆకలిగా లేదు తమ్ముడు.. నువ్వు తిను!

బాలు : నేను బకాసురుణ్ణి అనుకుంటున్నావా అక్క.. అన్ని నన్నే తినమంటున్నావు. ఇలా నువ్వు తినవని నాకు బాగా అర్థమయింది. నేనే తినిపిస్తాను వుండు.

వాయిస్  : అనుకుంటూ బాలు తను తెచ్చినా రొట్టెలను కీర్తికి తినిపించాలని ప్రయత్నం చేస్తుండగా..అప్పుడే ఆ పేద పిల్లల ఇంటికి ఒక ముని వస్తాడు.

ముని : అమ్మా..ఆకలిగా ఉంది తల్లి. ఏదైనా ఉంటె పెట్టండి. మీకు పుణ్యం ఉంటుంది.

బాలు : చూశావా అక్క దేవుడు..నన్ను ఎలా పరీక్షిస్తున్నాడో! ఇప్పుడు ఈ బాలు గాడు తన అక్క ఆకలి కోసం రొట్టె ముక్కలు తీసుకెళ్తున్నాడు. నేను ఆకలి ఉందని వెళ్తాను..అప్పుడు ఆ బాలు గాడు నాకు పెడతాడా..వాళ్ళ అక్కకు పెడతాడా అని కావాలని మరి వచ్చాడు.

వాయిస్ : అది విని కీర్తి, చిన్నగా నవ్వుకుంటుంది.

కీర్తి : ఒక్కటి మాత్రం మనం గుర్తు పెట్టుకోవాలి తమ్ముడు..మన దగ్గరికి వచ్చి ఏదైనా కావాలని అడిగినప్పుడు అది మన దగ్గర ఉంటె ఖచ్చితంగా కావాలని అడిగిన వాళ్లకు పెట్టాలి.

వాయిస్ : అని చెప్పి అక్క తమ్ముడు ఇద్దరు కలిసి ఒక పళ్ళెంలో తొట్టె ముక్కలు , పచ్చడి వేసుకుని తీసుకుని బయటికి వస్తారు. వాళ్లకు ఒక ముని కనిపిస్తాడు. ఆ మునిని ఆహ్వానిచ్చి అరుగు మీదా కూర్చుండ పెట్టి..ఆ పొట్టే ముక్కలను పెడతారు. అది చూసి చిన్నగా నవ్వుకుంటాడు ముని. ఆ రెట్టే ముక్కలను తినేస్తాడు.

ముని : మీది చాలా చిన్న వయస్సు. కానీ మీ మనసులు మాత్రం పెద్దవి.

వాయిస్ : అని చెప్పి అక్కడ ఉన్న పీచు మిఠాయి మిషన్ ను చూస్తాడు ఆ ముని.

ముని : ఈ పీచు మిఠాయి అమ్ముకుంటూ బతుకుతున్నారా.. ?

కీర్తి : అవును ముని గారు.

ముని : ఇకా నుంచి నీకు మంచి రోజులు వచ్చాయి.

వాయిస్ : అని కళ్ళు మూసుకుని కాసేపు మంత్రాలు చదివి, కాసేపటికి కళ్ళు తెరుస్తాడు.. ఆ కట్టి నుంచి తెల్లని మెరుపు వచ్చి ఆ పీచు మిఠాయి మిషన్ పైన పడుతుంది. అది ఒక్కసారిగా మెరిసి, మళ్ళీ మాములవుతుంది. ఆ మెరుపు ఏంటి అన్నది ఆ పిల్లలకు అర్థం కాలేదు.

ముని : ఇలాగె గొప్ప మనసుతో జీవిస్తూ ఉండండి !

వాయిస్ : అని దీవించి వెళ్ళిపోతాడు. అలా ఆ రాత్రి గడిచిపోతుంది. మరుసటి రోజు ఉదయం పీచు మిఠాయి అమ్మడానికి కీర్తి, బాలు..ఆ పీచు మిఠాయి మిషన్ తీసుకుని ఇంటి నుంచి బయలుదేరుతారు. రోడ్డు మీదా..

కీర్తి : పీచు మిఠాయి.. పీచు మిఠాయి..

వాయిస్ : అని ఆ పేద పిల్లలిద్దరూ గట్టిగా అరుస్తూ..అలా ముందుకు వెళ్తుంటారు. ఇప్పుడు వాళ్ళ దగ్గర ఉన్నది మాయా పీచు మిఠాయి మిషన్ అని తెలియదు. ఇప్పుడు ఆ మిషన్ తిప్పితే అందులో నుంచి డబ్బులు వస్తాయని, వాటితో కీర్తి, బాలు సంతోషంగా ఉంటూ పేద వాళ్ళకు సహాయం చేయాలనీ ఎప్పుడు అర్థమవుతుందో చూద్దాం !

వాయిస్ : ఒక చోట పీచు మిఠాయి మిషన్ పెట్టుకుని కీర్తి, బాలు అమ్ముతూ ఉంటారు. ఎంత అరిచిన ఒక్కరు కూడా పీచు మిఠాయి కొనడం లేదు. ఇంతలో వాళ్ళ దగ్గరికి ఒక అడుక్కునే ముసలావిడ వస్తుంది.

ముసలావిడ : పిల్లలు..బాగా ఆకలిగా ఉంది. కొంత డబ్బులు ఇచ్చారంటే నేను వెళ్లి అన్నం తింటాను.

కీర్తి : కావాలంటే పీచు మిఠాయి ఇస్తామవ్వా! కానీ మా దగ్గర డబ్బుల్లేవు. ఇంత వరకు బోణీ కాలేదు.

ముసలావిడ : సరే బాబు.. ఇప్పుడు చేసిన పీచు మిఠాయి ఇవ్వండి బాబు !

వాయిస్ : కీర్తి, బాలు ఆ ముసలావిడ కోసం పీచు మిఠాయి మిషన్ ఆన్ చేస్తారు. కొంచెం చెక్కర పోస్తారు. అంతే.. డబ్బులు వస్తుంటాయి. అది చూసి షాక్ అవుతారు కీర్తి, బాలు !

ముసలావిడ : మీ మంచి మనసుకు ఎవరో ముని దీవించి వెళ్ళినట్టున్నారు. అదే మంచి మనసుతో మీ ఆకలిని తీర్చుకుంటూ పేదవాళ్ళ ఆకలి తీర్చండి. ఆపదని వచ్చిన వాళ్ళ అవసరాలను తెలుసుకుని సహాయ పదండి ! 

వాయిస్ : కీర్తి, బాలుకు రాత్రి..ముని చెప్పినది గుర్తుకు వస్తుంది. కీర్తి, బాలు సంతోష పడుతూ..డబ్బులు వస్తున్న పీచు మిఠాయి మిషన్ ను చూస్తూ పేదవాళ్ళకు సహాయం చేస్తూ ఉంటారు.

-౦-

ఇందిరమ్మ కాలనీలో కీర్తి, బాలు అనే ఇద్దరు పేదపిల్లలు ఉంటారు. ఆ పిల్లలు

పీచు మిఠాయి అమ్ముకుంటూ జీవనాన్ని సాగిస్తూ ఉంటారు. కొన్నిరోజుల తరువాత ఎంత అరిచిన ఆ పేద పిల్లల దగ్గర ఎవరు పీచు మిఠాయి కొనే వాళ్ళు కాదు. దాంతో ఆకలితో అల్లాడిపోయే వాళ్ళు. ఒక రోజున బాలు తన దగ్గర దాచి పెట్టుకున్న డబ్బులతో రోట్టెలు కొనుకోస్తాడు. అప్పుడే ఆకలంటూ వచ్చిన మునికి, ఆ పిల్ల దగ్గర ఉన్న రొట్టెలను ఇస్తారు. వాళ్ళ మంచి మనసుకు ఆ ముని డబ్బులు ఇచ్చే మాయా పీచు మిఠాయి మిషన్ ఇచ్చేసి వెళ్ళిపోతాడు. ఇక అప్పటి నుంచి ఆ పేద పిల్లలు మంచి పనుల కోసం మాయా పీచు మిఠాయి మిషన్ వాడుతూ సంతోషంగా జీవిస్తూ ఉంటారు.

-౦-

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *